مسئول گردشگري کشور از آغاز مديريت پايدار براي توسعه گردشگري در منطقه چابهارخبر داده است.وجود عبارت پايدار در عنوان اين خبر توجهم را جلب کرد، از آن جهت که تصور کردم در اين وانفساي طبيعت سوزي لابد در يکي از طرحها هم گوشه چشمي به معيارهاي توسعه پايدار داشته اند.  اما هر چه در عناوين و سرفصل هاي طرح مذکور گشتم، هيچ نشاني از توسعه پايدار پيدا نکردم. مصاحبه مرتبط با مقام مذکور ظاهراً از روي يک متن مکتوب انجام شده است( روال معمول مصاحبه ها در بولتن هاي داخلي، از روي يک گزارش مصاحبه مي نويسند، بعد براي تاييد به استحضار منشي مقام مربوطه مي رسانند!) از اين جهت که اتفاقاً به تفصيل تمامي سرفصل هاي طرح مذکور ذکر شده بود. کل سرفصل ها( که ذکر آنها در اينجا ملال آور است) مواردي است از ايده ها و برنامه هايي براي ساخت و ساز در محدوده چابهار و گواتر يا صدور مجوز براي احداث تاسيسات گوناگوني در اين محدوده. در آخر طرح هم گفته شده همه اين برنامه ها هم درراستاي "توسعه پايدار گردشگري" اجرا مي شود. دريافتم، موضوع يک ماجراي تکراري است: کارشناسان و مديران محترم ديگري "توسعه پايدار" را به معناي " توسعه خيلي زياد، خيلي خوب و پر از آهن و سيمان و فولاد و بتن" در نظر گرفته اند. وقتي در عنوان يک طرح اقتصادي بر عبارت پايدار تاکيد مي شود، انتظار مي رود که همسنگ موارد مربوط به  توسعه و ساخت و ساز و سرمایه گذاری برنامه هاي کنترلي و رويکردهاي زيست محيطي مرتبط نيز به صورت شفاف ذکر شوند. اما وقتي در سرفصل هاي يک طرح چنين عناويني وجود ندارد، مي توان تصور کرد که يا طراحان درک درستي از مفهوم توسعه پايدار ندارند و يا اينکه از اين مفهوم فقط به عنوان يک پز تبليغاتي استفاده کرده اند. تجربه من البته مي گويد احتمال بهره گيري به عنوان پز تبليغاتي زياد نيست(مخاطبان آن جور مصاحبه ها و آن جور اخبار اساساً خريداران متاعي تبليغاتي تحت عنوان توسعه پايدار نيستند!) بلکه، همچنانکه گفتم موضوع صرفاً بر ميگردد به اين اشتباه معمول مديران دولتي که تصور مي کنند توسعه پايدار يعني توسعه خيلي زياد.