در كمال صداقت
قائم مقام سازمان منابع طبيعي اعلام كرده است كه «ثبت آثار طبيعي ايران در فهرست جهاني يونسكو براي كشور ما بي فايده است...» وي تلويحا به گريز سازمان متبوعش از ثبت جهاني ميراث طبيعي ايران اشاره كرده و دليل آن را چنين اعلام كرده است كه «چه ضرورتي دارد كه خود را به يونسكو متعهد كنيم تا جهان از ما متوقع شود...».
ايشان همچنين افزوده اند كه «اكنون ما ۹ زيستگاه طبيعي را در يونسكو به ثبت رسانده ايم و اين كار هيچ خاصيتي براي ما نداشته است، يكي از اين مناطق ارسباران است كه در عين حال فقيرترين افراد در اين منطقه زندگي مي كنند.»
به عبارت ساده تر ايشان در كمال صداقت و صراحت گفته اند كه اينطور نيست كه با ثبت ميراث طبيعي پولي گير ما بيايد، فقط خودمان را در معرض نظارت و قضاوت ناظران بين المللي قرار مي دهيم... و كدام آدم عاقل سري را كه درد نمي كند دستمال مي بندد؟
آنچه كه از گزاره هاي پيش گفته مستفاد مي شود اين است كه متولي حفاظت از عرصه هاي جنگلي كشور اولا هيچ علاقه اي ندارد كه كسي از بيرون ناظر و مراقب وضعيت جنگل هاي ايران باشد، دوم اينكه اعتقادي به اين ندارد كه جنگل هاي هيركاني ايران، كه به عبارتي بازمانده دوران دوم زمين شناسي بوده و قديمي ترين جنگل هاي جهان هستند، ميراث طبيعي كل بشر به شمار آمده و سازمان هاي بين المللي حق دارند درباره وضعيت آنها دل نگران باشند و آخر اينكه هيچ تصور و ذهنيتي از صنعتي به نام اكوتوريسم هم وجود ندارد چون نمي دانند كه وقتي يك عرصه طبيعي به عنوان ميراث جهاني در فهرست يونسكو ثبت مي شود نقطه آغاز توجه به آن از سوي تورگردانان بين المللي به عنوان يك قطب طبيعت گردي است.
آقايان ظاهرا براي بهره برداري از جنگل راهي جز قطع درختان و فروش چوب آن بلد نيستند و از اين نظر بديهي است كه نه نظارت و مراقبت نهادي را برتابند كه دائم ارزش زيستي، تاريخي و جهاني اين عرصه ها را گوشزد كند و نه در نهايت مي توانند راهي جز قاچاق چوب پيش روي مردمان فقيري بگذارند كه ساكن مناطق جنگلي هستند.با اينهمه اگر جناب قائم مقام سازمان منابع طبيعي راز فوق الذكر را، اينكه ايران تاكنون عامدا نخواسته ميراث طبيعي اش را در فهرست آثار جهاني قرار دهد، صادقانه برملا نمي كرد اين عقده مثل بختك همچنان روي دل ما مي ماند كه چطور پاكستان كه تنوع زيستي آن به ده درصد تنوع كشور ما هم نمي رسد از نظر فهرست هاي جهاني ميراث طبيعي ،كشور معتبرتري به شمار مي آيد.
بدين رو ديگر بار از ايشان سپاسگزاريم.
ايشان همچنين افزوده اند كه «اكنون ما ۹ زيستگاه طبيعي را در يونسكو به ثبت رسانده ايم و اين كار هيچ خاصيتي براي ما نداشته است، يكي از اين مناطق ارسباران است كه در عين حال فقيرترين افراد در اين منطقه زندگي مي كنند.»
به عبارت ساده تر ايشان در كمال صداقت و صراحت گفته اند كه اينطور نيست كه با ثبت ميراث طبيعي پولي گير ما بيايد، فقط خودمان را در معرض نظارت و قضاوت ناظران بين المللي قرار مي دهيم... و كدام آدم عاقل سري را كه درد نمي كند دستمال مي بندد؟
آنچه كه از گزاره هاي پيش گفته مستفاد مي شود اين است كه متولي حفاظت از عرصه هاي جنگلي كشور اولا هيچ علاقه اي ندارد كه كسي از بيرون ناظر و مراقب وضعيت جنگل هاي ايران باشد، دوم اينكه اعتقادي به اين ندارد كه جنگل هاي هيركاني ايران، كه به عبارتي بازمانده دوران دوم زمين شناسي بوده و قديمي ترين جنگل هاي جهان هستند، ميراث طبيعي كل بشر به شمار آمده و سازمان هاي بين المللي حق دارند درباره وضعيت آنها دل نگران باشند و آخر اينكه هيچ تصور و ذهنيتي از صنعتي به نام اكوتوريسم هم وجود ندارد چون نمي دانند كه وقتي يك عرصه طبيعي به عنوان ميراث جهاني در فهرست يونسكو ثبت مي شود نقطه آغاز توجه به آن از سوي تورگردانان بين المللي به عنوان يك قطب طبيعت گردي است.
آقايان ظاهرا براي بهره برداري از جنگل راهي جز قطع درختان و فروش چوب آن بلد نيستند و از اين نظر بديهي است كه نه نظارت و مراقبت نهادي را برتابند كه دائم ارزش زيستي، تاريخي و جهاني اين عرصه ها را گوشزد كند و نه در نهايت مي توانند راهي جز قاچاق چوب پيش روي مردمان فقيري بگذارند كه ساكن مناطق جنگلي هستند.با اينهمه اگر جناب قائم مقام سازمان منابع طبيعي راز فوق الذكر را، اينكه ايران تاكنون عامدا نخواسته ميراث طبيعي اش را در فهرست آثار جهاني قرار دهد، صادقانه برملا نمي كرد اين عقده مثل بختك همچنان روي دل ما مي ماند كه چطور پاكستان كه تنوع زيستي آن به ده درصد تنوع كشور ما هم نمي رسد از نظر فهرست هاي جهاني ميراث طبيعي ،كشور معتبرتري به شمار مي آيد.
بدين رو ديگر بار از ايشان سپاسگزاريم.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم اسفند ۱۳۸۵ ساعت 19:15 توسط ناصر کرمی
|