چشم اندازی از یک روستا در ایتالیا. این کشور  بیشتر از ایران جمعیت دارد ولی مساحت آن حدود یک سوم ایران است. به همین خاطر انتظار میرود زمین در آن خیلی گرانتر و حرص برای تصاحب آن خیلی بیشتر باشد. این عکس اما چنین چیزی را نشان نمیدهد. روستا در خلوت کوهپایه غنوده است و از آن خط کشی های معمول تفکیک اراضی خبری نیست. معمول در اینجا یعنی آنچه که در همه کوهپایه ها و مناطق ییلاقی ایران میبینیم. تصور کنید اگر اینجا کلاردشت، کندلوس، چمستان، دیلمان و . . . بود. آیا میشد چنین فراغتی را به نظاره نشست؟