نقاش این سه تابلو را نمی شناسم. اما هر کس هست خوب توانسته تمثیل کند قطع درختان را به مرگ جلوه های ملموستر حیات. برای جذبه یی که هنرش می آفریند این شعر لورکا را تکرار می کنم که: روح من شبی مهتابی را نثار تو می کند . . .