پاسخهای پروفسور هانس جورج ولینگ به دو سوال بسیار جالب بود . وی در پاسخ این سوال که صلاحیت افراد برای کاندیداتوری شوراهای شهر و ایالت به چه صورت تعیین میشود گفت: احراز صلاحیت به آن مفهوم که در ذهن شماست در اینجا وجود ندارد. انتخابات همان فرآیند احراز صلاحیت است. سوال کردیم با این حساب ممکن است دزدها ، جنایتکاران و مرتکبین به فساد اخلاقی هم در آلمان پستهای حساس پارلمانی را در اختیار بگیرند. وی پاسخ داد: مجازات هر کس برای هر جرم همان چیزی است که قاضی تعیین کرده. اگر کسی به جرم سرقت به زندان افتاده، این موضوع منافی دیگر حقوق اجتماعی او نیست. حتی در زندان هم میتواند کاندید بشود. البته باید شهروندان را به طور دقیق از سوابق خود مطلع کند و معمول این است که در تبلیغات خود از سوابق گذشته اش عذرخواهی کند. البته مجازاتی تحت عنوان محرومیت از برخی حقوق اجتماعی هم وجود دارد. یعنی ممکن است قاضی برای یک جرم خاص به طور کاملا مشخص مجرم را از عضویت در شوراهای شهر محروم کند. اما این موضوع قاعدتا نه در زمان کاندیداتوری و بلکه قبل ازآن رخ میدهد و فقط هم قاضی مربوط به پرونده جرم و در زمان معمول صدور حکم باید چنین کاری کرده باشد وگرنه احدی نمیتواند به هر دلیل مانع از عضویت کسی در شوراها بشود.   سوال دیگر از پروفسور ولینگ در باره علت مشارکت نه چندان قابل توجه مردم (حدود چهل درصد) در انتخابات است. حتی گفته شد از این جهت جامعه المان قابل مقایسه است با اغلب کشورهای جهان سوم. وی پاسخ داد: خیلی فرق است مابین مشارکت گریزی در آلمان با کشورها ی توتالیتر جهان سومی. در آلمان عدم حضور مردم در انتخابات به خاطر اعتمادشان به صحت امور است، در حالی که در کشورهای مورد اشاره به این خاطر است که مردم اساسا امیدی به اصلاح امور ندارند!