سالهاست که به اقتضای شغلم مجبورم هر روز اخبار محیط زیست را با دقت مرور کنم. به جرات میگویم هیچ وقت به اندازه این یک ماه خبر بد درباره محیط زیست نشنیده ام. ماجرای جنگل لاکان، جاده سلمانشهر به کلاردشت، پتروشیمی گلستان، پالایشگاه مازندران، قطعی شدن احداث جاده گرمابدر به لار، اتش سوزی جنگل کاسه کران، غصب سیلواز، تغییر کاربری دهها هکتار از یک محدوده جنگلی در لرستان، چند بار اتش سوزی عمدی در پارک ملی سرخه حصار و تاکید بلندپایه ترین مقام اجرایی کشور مبنی بر اینکه صرفه جویی ناشی از سهمیه بندی بنزین نه صرف توسعه حمل و نقل عمومی پاک و غیر الاینده و بلکه عمدتا برای سدسازیهای جدید مورد استفاده قرار خواهد گرفت، با همه صعوبتشان اخباری هستند فقط مربوط به همین یک ماه. این هجوم به محیط زیست ایران قطعا بی سابقه است. امیدوارم اینطور انباشت اخبار ویرانی در یک ماه، فقط یک اتفاق باشد و نه یک روند. که اگر ماه بعد و ماههای بعد از ان هم همین گونه باشند. . . دور نیست که در ایران نه از تاک نشان بماند و نه از تاک نشان.