ناصر کرمی

ابتدا:‌چندي پيش يك نهاد رسمي آماري را منتشر كرد در زمينه همه گيري شماري از بيماري هاي اعصاب و روان . آمار شگفت انگيز ، غافلگير كننده و بعضاً غير قابل باور بود . آنچنانكه نهاد مربوطه مجبور شد در نهايت از مطبوعات درخواست كند از چاپ گزارش خودداري كرده و يا آنچه كه تا آن زمان چاپ شده  را به هر نحو كه صلاح مي دانند تكذيب كنند.  و البته اطلاع عموم از اين نكته كه بليه افسردگي چه اكثريتي از جامعه را در بر گرفته ، چند درصد از مزدوجين محترم عملاً در معرض يا مرز طلاق عاطفي هستند ، اضطراب حتي به سنين كمتر از نوجواني كشيده شده و بسياري معضدات روحي و رواني ديگر چندان به صلاح جامعه نبود.

ابتدا: رئيس باشگاه بارسلونا يك كاتالان‌ افراطي است؛ كسي كه علنا از فعاليت‌هاي جدايي‌طلبانه براي استقلال ايالت كاتالونيا از كشور اسپانيا حمايت مي‌كند. او به خاطر همين شور زادبومي نسبت به كاتالونيا توانست رهبري تيم فوتبال مشهور اين ايالت را به دست بياورد. چندي پيش مدير يكي از بازارهاي تهران به عضويت هيات مديره يكي از تيم‌هاي پايتخت منصوب شد. وی كمتر از يك هفته بعد از به دست آوردن اين شغل پرطمطراق و جذاب،‌با صرف هزينه زياد، بازيكنان اين تيم را به زادگاهش، آبیک بوئین زهرا، دعوت كرد. ظاهرا به هزينه خود او مسافتي طولاني را چراغاني كرده و خيابان اصلي آن شهر كوچك را به همين خاطر آب و جارو كرده بودند. قاعدتا براي او بسيار مهم بود كه اهالي اين شهر كوچك بدانند همشهري‌شان به كجا رسيده است.اين مهم نيست كه مدير تيم قديمي آشكارا نسبت به شهر بزرگي كه تيم در آن واقع است حس زادبومي ندارد، حتي اين هم مهم نيست كه اساسا در مديريت تيم‌هاي بزرگ پايتخت به تنها نكته‌اي كه توجه  نمي‌شود اين است كه اين تيم‌ها از جمله نمادهاي اصلي تهران بوده و به هر حال بايد از جمله عوامل موجد حس زادبومي در پايتخت آشفته و شلوغ و پرازدحام باشند. مهم اين است كه آن مدير تازه منصوب شده كه در تهران زندگي مي‌كند و بخش قابل توجهي از اقتصاد شهر را در اختيار دارد، تظاهر به تعلق خاطر به اين شهر را هم واجد هيچ منافعي نمي‌داند و بهتر آن مي‌داند كه نقد را بچسبد،‌ كه همان تحبيب قلوب همشهريان سابق است.

ابتدا: فرض كنيم در اتفاقي نادر، تابلوي مشهور موناليزا به‌طور ناگهاني رها شده باشد در ميان يكي از آن قبايل بدوي آمازون كه چندي پيش تصويرشان منتشر شد.
چقدر محتمل است اهالي آن قبيله دور تابلوي موناليزا جمع شده و درباره اعجاب هنري و ظرايف فرهنگي آن بحث كنند؟ آيا اين احتمال وجود دارد كسي از آن قبيله آن تابلو را از ديوار كومه‌اش آويزان كند؟ قطعا محتمل‌تر آن است كه مفيدترين راه بهره‌گيري از اثر داوينچي را دوختن ستر عورتي با دو متر كرباس آن بدانند. حرجي بر آنها نيست چون در ذهن آنها كرباس قيمتي‌تر از تابلوي موناليزاست و آن مي‌كنند كه به گمان‌شان به صرفه نزديك‌تر است.
بعد: قطعا مهم‌ترين مجموعه هنري و فرهنگي پايتخت مجموعه تئاتر شهر است. در شهري تا به اين حد فقير از نظر سرانه مراكز فرهنگي، ساختمان تئاتر شهر نه فقط از آن‌جهت كه مهم‌ترين فضاي فعال و در دسترس براي يكي از هنرهاي هفتگانه است، بلكه به جهت نوع معماري، اثري است كه با دغدغه‌مندي و وسواس بسيار شديد مي‌بايست حفاظت شود. اين حفاظت هم ترميم مدام خود ساختمان را دربرمي‌گيرد، هم مراقبت از حريم فضاي پيرامون آن. اما در اقدامي عجيب چند سال پيش تصميم مي‌گيرند كه درست در جوار ساختمان تئاتر شهر و در زميني كه بخشي از حريم اين عمارت بوده و نگاهبان چشم‌انداز آن است، يك مجموعه تجاري - مذهبي بسازند. آيا در ديگر نقاط آن محدوده جا‌براي احداث چنان مجموعه‌هايي نبوده؟ گودالي ساخته‌اند كه به تعبير مسئول اسبق بازسازي تئاتر شهر «قتلگاه» اين مجموعه شده است.
متعاقب احداث گودال، ترك‌ها در ساختمان تئاتر شهر يك به يك رخ نموده‌اند و با وجود گسترش ترك‌ها، گودال به حال خود رها شده و انگار هنوز حاضر نيستند مسئوليت تصميم اشتباه آن زمان را بپذيرند. حريم تئاتر شهر جاي مناسب‌تري است براي حفظ چشم‌انداز بزرگترين و مهم‌ترين مجموعه فرهنگي پايتخت و فراهم آوردن عرصه‌اي براي فعاليت‌هاي هنري مرتبط در فضاي باز و هواي آزاد... يا عرصه‌اي پرسود براي ساختن پاساژ يا بازارچه‌اي مثل همه ديگر صدها مجموعه تجاري شهر؟ حرجي بر آنها نيست چون آن كرده‌اند كه به گمان‌شان به‌صرفه نزديك‌تر است.

تا مرد سخن نگفته باشد عیب و هنرش نهفته باشد
آقای کرمی متاسفانه الفبای علوم زیستی را هم که نمی دانند هیچ ‘ یک درصد گیری ساده را هم بلد نیستند! متاسفانه فعلا دور دور آقایانی است کگه مار می کشند و بر آقایانی که مار را می نویسند غلبه دارند. آقای کرمی معلوم نیست عدد 5 میلیون را از کجا آورده اند. بر اساس لایحه ایمکنی زیستی (و نه امنیت!!! زیستی) که هنوز هم تصویب نشده است!!! قرار شده ایران نیم درصد سطح زیر کشت گیاهان تراریخته جهان را بکارد. با توجه به اینکه هم اکنون 114 میلیون هکتار سطح زیر کشت این گیاهان در جهان است بنابراین در صورت تحقق هدف قانون ما تنها کمی بیش از نیم میلیون هکتار باید بکاریم نه 5 میلیون هکتار! این اشتباه (متعمدانه؟) در یک درصد گیری ساده نشان از عمق بی کیفیتی این به اصطلاح روزنامه نگار دارد! در جایی که بزرگترین پژوهشگران کشور "سرمایه دار" نام می گیرند و مورد اعتراض واقع می شوند وزیر کشور شدن یک سرمایه دار نباید هم مورد تعجب و تاثر باشد! آقای کرمی یا بلافاصله پوزش بخواهند و یا به خاطر این دروغ پردازی ها منتظر اقدام قانونی همان م و ق باشند! تردیدی ندارم که این موضع گیری آقای کرمی "سفارشی" است.

و اما پاسخ ما:

ماجرا اين است كه يك قانون خطرناك و بسيار مخرب بدون تاييد سازمان حفاظت محيط زيست و با لابي دو سرمايه دار ذينفع در حال تصويب توسط مجلس است. اقاي قره ياضي مطلقا در اين باره حرفي نزده اند. فقط اشاره دارند به اشتباه بودن رقم اعلام شده و بس. اين رقم را البته دوباره با منابع خبري خود در ميان گذاشته و اگر اشتباه باشد حتما اصلاح ميكنيم. اما حتي مساحت اعلام شده توسط اقاي قره ياضي هم تغييري در ماهيت موضوع نميدهد چون محصولات دستكاري ژنتيك شده پانصد هزار هكتار اراضي كشاورزي هم كم نگران كننده نيست. پس ماجرا همان قدر فجيع است كه ما نوشته ايم و البته جزئيات بيشتري از آن را باز هم منتشر خواهيم كرد. وي اضافه كرده تا مرد سخن نگفته باشد عيب و هنرش نهفته باشد. يعني با اين خبر عيب و هنر من براي خلايق آشكار شد. آقا جان من بيست سال است كه دارم مينويسم، از من ديگر رموز پنهاني براي خلايق باقي نمانده!! لحن اين سرمايه دار متظاهر به پژوهشگري همان قدر خشن، كينه توزانه و نامودب است كه از يك رانت خوار مستظهر به انواع پشتيبانيها انتظار مي رود. ايشان در پايان من را هم تهديد كرده اند. . . که بماند! به هر حال شك نكنيد كه فضاحت اين لايحه ويرانگر را همچنان افشا خواهيم كرد.

هشتگرد و پرند شهرهاي جديدي هستند ولي عرفا شهرهاي مدرني تلقي نمي‌شوند. والنسيا و گرانادا، شهرهايي خيلي قديمي هستند اما مدرن محسوب مي‌شوند. كوالالامپور هم جديد است و هم مدرن، مثل پوتراجايا،‌ اما برازيليا با وجود جديد بودنش شهري مدرن به شمار نمي‌آيد. بر اين مبنا تهران بايد چگونه توصيف شود؟ با بيش از 200سال سابقه پايتختي، تهران قطعا يك شهر جديد نيست، اگرچه نسبت به همگناني مثل اصفهان وشيراز و يزد و كرمان خيلي جوان‌تر است.
اما انبوه برج‌هاي سر به فلك كشيده و زيرگذرها و روگذرهاي متعدد و ميليون‌ها خودروي در حال تردد ممكن است به اين شهر نه چندان قديمي و نسبتا جديد ظاهر يك شهر مدرن را بدهد. آيا واقعا تهران يك شهر مدرن است؟

ابتدا: روزگاري تهران اينقدر بزرگ و بزرگ‌تر شد كه از يكسو شهر تاريخي ري و از سوي ديگر همه ييلاقات شميرانات را در خود بلعيد. آيا روند توسعه بدون ضابطه، همه‌جانبه و شتابناك كرج از يكسو و رودهن و بومهن از سوي ديگر، سرنوشتي مشابه را براي تهران رقم خواهد زد؟ بي‌ترديد تهران گلوگيرتر و بزرگ‌تر از آن است كه بلعيده شود. بخش مركزي شهر سرنوشت محتوم خود را طي خواهد كرد و همسايگان شرقي و غربي حداكثر اينكه بتوانند سرحدات شهر را گرفتار كنند به عاقبتي بسيار متفاوت با مركز پرتراكم اما به‌هرحال متفرعن و خوش‌بيار شهر.

ماجراي منصور حلاج احتمالا يكي از قديمي‌ترين پرونده هاي حقوقي مرتبط با سفر حج در ايران است.ذكر آن ماجرا، اين وجيزه را مطول مي‌كند؛ مضاف بر اينكه احتمالا اغلب خوانندگان نيز با شرح آن استنطاقات تاريخي آشنا هستند. اما ماجرايي ديگر كه موضوع آن همان حج است، اگرچه ماهيت آن امري متفاوت، شايد همان‌قدر قابل تأمل باشد كه آن مستنطقان اهواز انديشيده بودند.

اين افشاگري ايرن تكان دهنده و شگفت انگيز است. همان خبري كه پريروز وعده اش را داده بودم. درست اين است كه طرفداران محيط زيست موضوع را مسئولانه پيگيري كنند.

فراق "هما " چهارساله شد

ساخت و ساز غيرمجاز در روستاها و شهرهاي پيرامون، تهران را مي‌بلعد

آغداشلو :شهره حيف شد

اپیدمی ایدز در جمعیت پنهان

برج هاي منطقه 22 ،‌علت بركناري آقاي شهردار؟

استاد ارجمند جناب آقاي دكتر پرويز رجبي در مقاله‌اي با عنوان «استوانه كوروش» باانگيزه تاكيد بر ضرورت بازانديشي در برخي مفروضات تاريخي، مواردي را درباره منشور مشهور كوروش ذكر كرده‌اند كه بايسته تامل است. جا نمايه و گزاره هاي مقاله ايشان، البته پذيرفتني است، اينكه في‌المثل واقعيت تاريخي شاه سلطان حسين با آنچه اكنون در ذهن مردم ايران وجود دارد متفاوت است و يا اينكه در كنار وقايع ناگوار عصر ناصرالدين شاه بايسته است كه نقش او در نوزايي و گسترش نشر فارسي نيز مورد توجه قرار گيرد. اما در ادامه همين گزاره‌ها دكتر رجبي با اين استدلال‌ كه اگر كورش اهل مدارا بود چرا براي تسخير كشورهاي ديگر به آنها لشكر كشي مي‌كرد؟ خواستار آن شده است كه مورخان از افراط درباره تساهل و تسامح كورش دست بردارند. دكتر رجبي حتي انگيزه كورش از ابلاغ منشور پيش گفته را محل ترديد مي‌داند و آن را نه آنچنانكه ظاهر امراست دستوري براي رعايت حقوق بشر، بلكه احتمالا تاكتيك و تمهيدي سياستمدارانه براي كنترل ملت‌هاي دربند خود مي‌داند. جالب است كه ايشان مطلقا هيچ جا هيچ اشاره‌اي به رفتاري يا عملكردي از كورش كه ناقض منشور او باشد نمي‌كند(جز همان موضوع لشكر كشي به كشورهاي ديگر) اما در جاي ديگر شيفته‌وار يعقوب ليث را تلويحا باني مفهوم «ايرانشهر» و در قامت يك پادشاه ايرانگرا مي‌ستايد، در حاليكه اساسا اطلاع يعقوب ليث از وجود كشور، مفهوم و يا حد و مرزي به نام ايران محل ترديد است و حتي دكتر باستاني پاريزي برخلاف دكتر رجبي در كتاب يعقوب ليث اين نكته را كه اين سردار سيستاني به طور كلي هيچ گونه علايقي براي احياي ايران يا حفظ زبان فارسي داشته باشد فاقد مستند تاريخي دانسته است.

شاید عناوینی مثل زندگی، فرهنگ و اقتصاد و انرژی در یک خبرگزاری زیست محیطی متعجبتان کند. اما باید توجه داشت که ایرن در وهله اول خبرگزاری توسعه پایدار است و خواهد کوشید نگاه توسعه پایداری به همه مسائل جهان پیرامون را تعمیم دهد. تجربه ای که چند سال قبل ما در قلم سبز هم داشتیم.

مستقل بودن البته کار سختی است. اما ایرن تلاش خواهد کرد اگر چه حرفه ای و آبرومند بماند . . و اگر چه هزینه های فعالیت یک خبرگزاری قراگیر واقعا کمرشکن است اما مستقل بماندو آنچنانکه وعده کرده، صدای زیستمندان ایران باشد. میگوید در ره منزل لیلی که خطرهاست به جان، شرط اول قدم آن است که مجنون باشی. برای رئوف ، مهربان، مستقل و مجنون ماندن همه آنها که در آن ستون سمت چپ عکسشان را میبینیم کمکشان کنیم. صدای زیستمندان ایران را هر یک به فراخور سهم و توانایی خود تقویت کنیم.